Story of the drunkard at the mosque حکایت مست و مسجد

Story of the drunkard at the mosque حکایت مست و مسجد

Bustan Saadi بوستان سعدی

I have heard that, excited with liquor, a man
Within a Mosque’s holiest sanctuary ran.
He wept at the threshold of mercy, and said:
“Oh God! into Paradise may I be led! “
شنیدم که مستی ز تاب نبید
به مقصوره مسجدی در دوید
بنالید بر آستان کرم
که یارب به فردوس اعلی برم
The mosque-crier collared him, saying, ” Take heed!
Dog and mosque! Oh thou wanting in wisdom and creed!
What have you done to ask for a Paradise place?
To ogle becomes not your beautiless face.”
موذن گریبان گرفتش که هین
سگ و مسجد! ای فارغ از عقل و دین
چه شایسته کردی که خواهی بهشت؟
نمیزیبدت ناز با روی زشت
Thus spoke the old man; and the drunkard wept sore,
Saying, “Master! I’m drunk, do not worry me more!
You’re amazed that the mercy of God has such scope,
That even a sinner may venture to hope!
بگفت این سخن پیر و بگریست مست
که مستم بدار از من ای خواجه دست
عجب داری از لطف پروردگار
که باشد گنهکاری امیدوار؟
Not to you do I say — my excuses receive!
Wide’s the door of repentance, and God will relieve!”
At the kind Giver’s favour I, too, suffer shame,
That before his forgiveness, great sins I can name.
تو را مینگویم که عذرم پذیر
در توبه بازست و حق دستگیر
همی شرم دارم ز لطف کریم
که خوانم گنه پیش عفوش عظیم
When age robs a person of strength, without doubt,
If no one assists him, he can’t move about.
I am that aged man, who has fallen from place;
Assist me, oh God! by Thy favour and grace!
کسی را که پیری درآرد ز پای
چو دستش نگیری نخیزد ز جای
من آنم ز پای اندر افتاده پیر
خدایا به فضل توام دست گیر
I do not say, ” Greatness and rank give to me!”
But ” From sorrow and sin, grant that I may be free! “
If a friend happen some of my failings to know,
From folly, he makes them in public to go.
نگویم بزرگی و جاهم ببخش
فروماندگی و گناهم ببخش
اگر یاری اندک زلل داندم
به نابخردی شهره گرداندم
Thou hast vision! Alarm at each other we feel!
Thou secrets concealest! we secrets reveal!
From the outside, the people have caused an uproar;
The slave’s secrets Thou sharest and cover’st them o’er.
تو بینا و ما خائف از یکدگر
که تو پرده پوشی و ما پرده در
برآورده مردم ز بیرون خروش
تو با بنده در پرده و پرده پوش
If through foolishness slaves become arrogant, then,
The masters will through their offence draw the pen.
If Thou pardon becoming Thy bounty’s degree,
In existence a sinner there never will be.
به نادانی ار بندگان سرکشند
خداوندگاران قلم در کشند
اگر جرم بخشی به مقدار جود
نماند گنهکاری اندر وجود
If befitting our errors Thy anger prevails,
Despatch us to Hell, and don’t ask for the scales!
I’ll accomplish my wish, if Thou take my weak hand;
And if Thou cast me down, none will help me to stand.
وگر خشم گیری به قدر گناه
به دوزخ فرست و ترازو مخواه
گرم دست گیری به جایی رسم
وگر بفگنی بر نگیرد کسم
Who will practise oppression, if Thou wilt befriend?
Who will seize me, if freedom to me Thou extend?
Two sects there will be on the last Judgment Day;
I know not to which they will show me the way.
که زور آورد گر تو یاری دهی؟
که گیرد چو تو رستگاری دهی؟
دو خواهند بودن به محشر فریق
ندانم کدامان دهندم طریق
‘Twill be strange if my road to the right hand should be?
For crookedness only has risen from me.
This hope my heart gives me, again and again,
That God is ashamed of the grey hairs of men.
عجب گر بود راهم از دست راست
که از دست من جز کژی برنخاست
دلم میدهد وقت وقت این امید
که حق شرم دارد ز موی سفید
I wonder if He is ashamed about me?
As shame for myself, I’m unable to see.
Did not Joseph, who heavy misfortunes endured,
And for long in a prison was closely immured,
When his orders were current all over the land,
And his dignity also became very grand,
عجب دارم ار شرم دارد ز من
که شرمم نمیآید از خویشتن
نه یوسف که چندان بلا دید و بند
چو حکمش روان گشت و قدرش بلند
Forgive Jacob’s sons for the sins they had wrought?
For a face that is handsome with virtue is fraught
He did not confine them for having transgressed,
And did not refuse the small stock they possessed.
گنه عفو کرد آل یعقوب را؟
که معنی بود صورت خوب را
به کردار بدشان مقید نکرد
بضاعات مزجاتشان رد نکرد
This hope of Thy favour I too entertain;
Oh God! to forgive a poor stockless one deign!
None whose cry of distress is rejected on high,
Has a record more black nor eyes moister than I!
ز لطفت همین چشم داریم نیز
بر این بیبضاعت ببخش ای عزیز
کس از من سیه نامه تر دیده نیست
که هیچم فعال پسندیده نیست
My hope in Thy aiding alone, do I place;
And my trust is that I shall be saved by Thy grace.
No capital, saving fond hope, do I bear;
Of Thy pardon, oh God! do not make me despair!
جز این کاعتمادم به یاری تست
امیدم به آمرزگاری تست
بضاعت نیاوردم الا امید
خدایا ز عفوم مکن ناامید

Previous


Special Offers


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

How to Learn Persian FAST?

Read Enthusiastically
Read Enthusiastically
Listen Carefully
Listen Carefully
Practice
Practice! Practice! Practice!
Communicate
Communicate!