Story OF THE SUFI AND THE SLANDERER حکایت اندر نکوهش غمازی و مذلت غمازان

Bustan Saadi بوستان سعدی

Said a man to a Sufi, with sanctity blest,
You know not what some one behind you expressed?
He said, ” Silence! oh brother! and sleep it away!
It is best not to know what your enemies say! ‘
یکی گفت با صوفیی در صفا
ندانی فلانت چه گفت از قفا؟
بگفتا خموش، ای برادر، بخفت
ندانسته بهتر که دشمن چه گفت
Those people who carry the words of a foe,
Than enemies, truly, more enmity show.
The remarks of a foe, to a friend no one bears,
Excepting the man who his enmity shares.
کسانی که پیغام دشمن برند
ز دشمن همانا که دشمن ترند
کسی قول دشمن نیارد به دوست
جز آن کس که در دشمنی یار اوست
A foe cannot speak with such harshness to me,
That from hearing, my body should shivering be!
You are worse than a foe I with your lips you unfold
The same that the foe to you privately told! “
نیارست دشمن جفا گفتنم
چنان کز شنیدن بلرزد تنم
تو دشمنتری کاوری بر دهان
که دشمن چنین گفت اندر نهان
A talebearer gives to old war a fresh life,
And urges a good, gentle person to strife.
Fly away from that comrade, while strength in you lies
Who says unto sleeping sedition, “Arise!”
سخن چین کند تازه جنگ قدیم
به خشم آورد نیکمرد سلیم
ازان همنشین تا توانی گریز
که مر فتنه خفته را گفت خیز
A man in a pit, with his feet firmly bound,
Is better than spreading disturbance around.
سیه چال و مرد اندر او بسته پای
به از فتنه از جای بردن به جای
Between two, an encounter resembles a fire,
And the ill-omened tell-tale’s the fuel supplier.
میان دو تن جنگ چون آتش است
سخنچین بدبخت هیزم کش است


Special Offers

What people say about "Story OF THE SUFI AND THE SLANDERER حکایت اندر نکوهش غمازی و مذلت غمازان"?

No one replied yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *