Story on the time of childhood حکایت در عالم طفولیت

Bustan Saadi بوستان سعدی

From the time of my father I mem’ry retain,
May mercy in show’rs on him constantly rain!
That a tablet, a book and a ring, golden-wrought,
For my use, in the days of my childhood, he bought.
ز عهد پدر یادم آید همی
که باران رحمت بر او هر دمی
که در طفلیم لوح و دفتر خرید
ز بهرم یکی خاتم و زر خرید
A purchaser, suddenly, came and conveyed
The ring from my hand, and a date for it paid.
When the worth of a ring to a child is unknown,
With a sweetmeat a person can make it his own.
بدرکرد ناگه یکی مشتری
به خرمایی از دستم انگشتری
چو نشناسد انگشتری طفل خرد
به شیرینی از وی توانند برد
You, too, failed to reckon your life as a boon,
Since you’ve cast it away in sweet pleasures, so soon.
When the good at the last Judgment Day mount on high,
And from under the earth to the Pleiades fly,
تو هم قیمت عمر نشناختی
که در عیش شیرین برانداختی
قیامت که نیکان بر اعلی رسند
ز قعر ثری بر ثریا رسند
Your own head will remain hanging forward from shame,
For round you will press all the sins to your name.
Oh brother i feel shame at the work of the bad!
For in front of the good, you’ll be humbled and sad
تو را خود بماند سر از ننگ پیش
که گردت برآید عملهای خویش
برادر، ز کار بدان شرم دار
که در روی نیکان شوی شرمسار
When the Fates ask of actions and what has been said,
The bodies of heroes will tremble from dread.
To the place where the prophets in terror remain,
Come! and all your excuses for sinning explain!
در آن روز کز فعل پرسند و قول
اولوالعزم را تن بلزد ز هول
به جایی که دهشت خورند انبیا
تو عذر گنه را چه داری؟ بیا
The woman who worships the Lord with delight,
Is better than man who is godless in plight.
Respecting your manliness, rises no shame
That woman should over you preference claim?
زنانی که طاعت به رغبت برند
ز مردان ناپارسا بگذرند
تو را شرم ناید ز مردی خویش
که باشد زنان را قبول از تو بیش؟
The women because of a general law,
At seasons, their hands from devotions withdraw.
You sit like a woman, no plea have you got,
Go! oh lower than woman! of manhood boast not!
“What measure of eloquence centres in me? “
Thus said the most eloquent man, Ansari,
زنان را به عذری معین که هست
ز طاعت بدارند گه گاه دست
تو بی عذر یک سو نشینی چو زن
رو ای کم ز زن، لاف مردی مزن
“Oh strange! do not me with amazement behold!
Observe what my great predecessors have told!
When you straightness exceed you to crookedness lean;
In a man less than woman, what manhood is seen? ” 
مرا خود مبین ای عجب در میان
ببین تا چه گفتند پیشینیان
چو از راستی بگذری خم بود
چه مردی بود کز زنی کم بود؟
In indulgence and mirth lustful appetite train,
And the enemy, shortly, more strength will obtain!
به ناز و طرب نفس پروده گیر
به ایام دشمن قوی کرده گیر


Special Offers

What people say about "Story on the time of childhood حکایت در عالم طفولیت"?

No one replied yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *