Conversation between the Candle and the Moth مخاطبه شمع و پروانه

Conversation between the Candle and the Moth مخاطبه شمع و پروانه

Bustan Saadi بوستان سعدی

I remembered one night lying sleepless in bed,
That I heard what the moth to the fair candle said:
“A lover am I, if I burn it is well!
Why you should be weeping and burning, do tell.”
شبی یاد دارم که چشمم نخفت
شنیدم که پروانه با شمع گفت
که من عاشقم گر بسوزم رواست
تو را گریه و سوز باری چراست؟
“Oh my poor humble lover! ” the candle replied,
“My friend, the sweet honey, away from me hied.
When sweetness away from my body departs,
A fire like Farhad’s1 to my summit then starts’
بگفت ای هوادار مسکین من
برفت انگبین یار شیرین من
چو شیرینی از من بدر میرود
چو فرهادم آتش به سر میرود
Thus she spoke and, each moment, a torrent of pain
Adown her pale cheeks trickled freely, like rain.
“Oh suitor! with love you have nothing to do,
Since nor patience nor power of standing have you.
همی گفت و هر لحظه سیلاب درد
فرو میدویدش به رخسار زرد
که ای مدعی عشق کار تو نیست
که نه صبر داری نه یارای ایست
Oh crude one! a flame makes you hasten away;
But I, till completely consumed, have to stay.
If the burning of love makes your wings feel the heat,
See how I am consumed, from the head to the feet! ”
تو بگریزی از پیش یک شعله خام
من استادهام تا بسوزم تمام
تو را آتش عشق اگر پر بسوخت
مرا بین که از پای تا سر بسوخت
همه شب در این گفت و گو بود شمع
به دیدار او وقت اصحاب، جمع
But a very small portion had passed of the night,
When a fairy-faced maiden extinguished her light
نرفته ز شب همچنان بهرهای
که ناگه بکشتش پری چهرهای
She was saying, while smoke from her head curled above,
“Thus ends, oh my boy, the existence of love!”
If the love-making science you wish to acquire,
You’re more happy extinguished than being on fire.
همی گفت و میرفت دودش به سر
همین بود پایان عشق، ای پسر
ره این است اگر خواهی آموختن
به کشتن فرج یابی از سوختن
Do not weep o’er the grave of the slain for the Friend!
Be glad! for to him He will mercy extend.
If a lover, don’t wash the complaint from your head!
Like Sadiy wash selfishness from you, instead!
مکن گریه بر گور مقتول دوست
قل الحمدلله که مقبول اوست
اگر عاشقی سر مشوی از مرض
چو سعدی فرو شوی دست از غرض
From his object, a faithful one will not refrain,
Although on his head stones and arrows they rain!
I have told you: don’t enter this ocean at all!
If you do yield your life to the hurricane squall!
فدائی ندارد ز مقصود چنگ
وگر بر سرش تیر بارند و سنگ
به دریا مرو گفتمت زینهار
وگر میروی تن به طوفان سپار




Special Offers

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

How to Learn Persian FAST?

Read Enthusiastically
Read Enthusiastically
Listen Carefully
Listen Carefully
Practice! Practice! Practice!