Praise of the Chief of Created Beings (Mohamed) ستایش پیغمبر صلی الله علیه و آله

Praise of the Chief of Created Beings (Mohamed) ستایش پیغمبر صلی الله علیه و آله

Bustan Saadi بوستان سعدی

Of kind disposition and nature refined!
The Prophet and Pleader of all human-kind!
The Chief of the Prophets! the Guide of the road!
Place of Gabriel’s alighting! the Trusted of God!  
  کریم السجایا جمیل الشیم
نبی البرایا شفیع الامم
امام رسل، پیشوای سبیل
امین خدا، مهبط جبرئیل
Mediator of men! Lord of raising the dead!
The Chief of the Guides and the Judgment Court’s Head!
A communer with God, circling Heav’n in his flight;
All lights that have shown are but rays from his light.
شفیع الوری، خواجه بعث و نشر
امام الهدی، صدر دیوان حشر
کلیمی که چرخ فلک طور اوست
همه نورها پرتو نور اوست
The orphan who showed in his reading defect,
Abolished the churches of many a sect
When the sabre of dread he resolved to draw out;
With ease, he bisected the scabbard of doubt!  
یتیمی که ناکرده قرآن درست
کتب خانه چند ملت بشست
چو عزمش برآهخت شمشیر بیم
به معجز میان قمر زد دو نیم
When the mouth of the world was replete with his fame,
To the palace of Cyrus a shivering came.
With ” la-illa ” he Lat into particles crushed,
And before the grand faith Uza’s lustre forth gushed.  
چو صیتش در افواه دنیا فتاد
تزلزل در ایوان کسری فتاد
به لاقامت لات بشکست خرد
به اعزاز دین آب عزی ببرد
Not alone Lat and Uza beneath his feet fell,
He the ” Gospel ” and ” Pentateuch ” wiped out as well!
نه از لات و عزی برآورد گرد
که تورات و انجیل منسوخ کرد  
One night riding forth, he passed Heav’n’s lofty sphere,
And in glory and pomp left the angels in rear.
In the desert so warmly to God he inclined,
That Gabriel was left in his mansion behind.  
شبی بر نشست از فلک برگذشت
به تمکین و جاه از ملک برگذشت
چنان گرم در تیه قربت براند
که در سدره جبریل از او بازماند  
To him spoke the chief of the Kaba divine:
“Oh Gabriel! may higher enjoyment be thine!
When you found honest friendship in me to exist,
Why did you the reins from my fellowship twist? ”  
بدو گفت سالار بیت‌الحرام
که ای حامل وحی برتر خرام
چو در دوستی مخلصم یافتی
عنانم ز صحبت چرا تافتی؟
He answered, “To me no more power pertained;
I stopped, for no strength in my pinions remained.
If but one hair’s-breadth higher to fly I presumed,
By the blaze of your light had my wings been consumed.
بگفتا فراتر مجالم نماند
بماندم که نیروی بالم نماند
اگر یک سر مو فراتر پرم
فروغ تجلی بسوزد پرم
From sin unredeemed not a soul can abide;
Who has such a leader before him as guide.
What suitable praises to you can I pen?
Upon you be safety, oh, Prophet of men!
نماند به عصیان کسی در گرو
که دارد چنین سیدی پیشرو
چه نعت پسندیده گویم تورا؟
علیک السلام ای نبی الوری
May the blessing of God on your spirit remain!
On your comrades and all who belong to your train!
First, the aged disciple, Abu-Bakar, stands;
Second, Omar, who twisted a proud Devil’s hands;
درود ملک بر روان تو باد
بر اصحاب و بر پیروان تو باد
نخستین ابوبکر پیر مرید
عمر، پنجه بر پیچ دیو مرید
Third, Osman, the wise, who made vigils his rule;
And fourth, Ali-Shah who rode Duldul the mule.
Oh God! by the sons who from Fatima rose!
On the word of the Faith! I now draw to a close.
خردمند عثمان شب زنده‌دار
چهارم علی، شاه دلدل سوار
خدایا به حق بنی فاطمه
که بر قول ایمان کنم خاتمه
If my pray’r Thou accept or my prayer Thou shun,
My hand and the “prophet’s” son’s skirt shall be one.
Oh leader of fortunate step i what decline
To the height of your glory at God’s holy shrine,
اگر دعوتم رد کنی ور قبول
من و دست و دامان آل رسول
چه کم گردد ای صدر فرخنده پی
ز قدر رفیعت به درگاه حی
Jf a few who belong to the mendicant race,
Should be guests and not pests at the kingdom of grace.
The Lord has commended and raised you up so,
That in front of your pow’r, Gabriel bows his head low.
که باشند مشتی گدایان خیل
به مهمان دارالسلامت طفیل
خدایت ثنا گفت و تبجیل کرد
زمین بوس قدر تو جبریل کرد
Confronting your power the heavens shame display;
You had being when Adam was water and clay.
بلند آسمان پیش قدرت خجل
تو مخلوق و آدم هنوز آب و گل
At first, as the root of existence you came,
And all who have lived, you as branches can claim.
تو اصل وجود آمدی از نخست
دگر هرچه موجود شد فرع تست
I am doubtful what words unto you to address,
For you’re higher than I can find words to express.
ندانم کدامین سخن گویمت
که والاتری زانچه من گویمت
In your honour the glory of Laulak will do;
And Tah and Yasin will be suitable too.
تو را عز لولاک تمکین بس است
ثنای تو طه و یس بس است
What praises can Sadi, the faulty, give thee?
Oh, Prophet! may mercy and peace on you be!
چه وصفت کند سعدی ناتمام؟
علیک الصلوة ای نبی السلام


Special Offers

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

How to Learn Persian FAST?

Read Enthusiastically
Read Enthusiastically
Listen Carefully
Listen Carefully
Practice! Practice! Practice!